ประชาชนกว่า 12,800 คนยังไม่สามารถกลับบ้านของตนเองได้และต้องอาศัยอยู่ในศูนย์พักพิงชั่วคราว เนื่องจากกังวลว่าอาฟเตอร์ช็อกที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องอาจทำให้บ้านพังถล่ม โดยครั้งรุนแรงที่สุดมีขนาด 5.6 ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อช่วงเช้าวันที่ 17 ส.ค.2569  ผู้อพยพหลายคนแสดงความกังวลและความไม่พอใจต่อการดำเนินการช่วยเหลือของรัฐบาลที่เป็นไปด้วยความล่าช้า บางคนระบุว่าไม่มีความช่วยเหลืออะไรจากรัฐบาล ไม่มีเต็นท์ ไม่มียา ไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำดื่ม ไม่มีอะไรเลย ซึ่งผู้ประสบภัยส่วนใหญ่หนีออกมาจากบ้านแบบตัวเปล่า

              ด้านกองทัพอากาศอินโดนีเซีย ระบุว่า อยู่ระหว่างนำความช่วยเหลือฉุกเฉินจำนวน 13 ตัน ลำเลียงไปยังพื้นที่ประสบภัย นอกจากนี้ได้ส่งเฮลิคอปเตอร์ไปส่งเสบียงฉุกเฉินโดยตรงให้กับผู้รอดชีวิตในชุมชนที่ห่างไกล ซึ่งความช่วยเหลือดังกล่าวรวมถึงอาหาร เสื้อผ้า น้ำสะอาดและอุปกรณ์ทางการแพทย์ฉุกเฉิน

              ส่วนกระทรวงสาธารณสุขส่งโรงพยาบาลสนาม 2 แห่งและทีมแพทย์ฉุกเฉินไปยังพื้นที่ประสบภัย นอกจากนี้รัฐบาลยังระบุว่าได้ส่งตำรวจ ทหารและเจ้าหน้าที่อื่นๆ กว่า 1,400 นายไปช่วยเหลือแล้ว